Umurong si David laban kay Gollum, este Gloria

Isa ako sa mga naniwala (naloko?) ni Prof. Randy David nang tumayo siya't nagsabing kakalabanin niya si Gng. Gloria Macapagal-Arroyo sakaling tumakbo itong Congresswoman sa second district ng Pampanga. Kilala si David bilang isang aktibistang propesor at lider ng mass movements. Sa tono at asta ni David, mukhang seryoso itong kakalaban kay Arroyo sa sandaling magsampa ito ng CoC.

Nagsampa ng CoC si Arroyo. Atras naman si Randy David. Bastos, ni hindi nagbigay ng dahilan kung bakit tumakbong bahag ang buntot.

Ni hindi man lang nagbigay ng dahilan kung ano ang naging dahilan bakit bumigay at dali-daling sumakay ng kanyang motorsiklo't nagtago.

Noon, nag-asta pang motorcycle rider for change. Yun pala motorcycle rider for loose change.

Masamang sabihin dahil kaibigan ko ang kanyang anak, pero, nagkaroon kaya ng pag-uusap sa pagitan ni David at Gloria? Batid nating magkaibigan ang dalawang pamilya bago magkasira.

Magkano kaya...o ano kayang posisyon ang kapalit?

Kumbaga mas may bayag ang isang Electronics Engineer, isang Felimon Serrano kumbaga sa umastang champion ng masang si Randy David.

Kaduda-duda ang kanyang pag-atras. Hindi aniya siya sanay sa pulitika samantalang sa kabila ng kanyang pagiging isang propesor sa sociology, panay panay ang pamumulitika ni David.

Nang bata pa si David, tumakbong student council chairman yan sa ilalim ng social democrats, isang grupong alang direksyon kundi ang akademya. Talo sa mga ND (National Democrats).

Kilala si David noon sa U.P., hindi bilang Marxista kundi isang dilawang Sosyalistang walang bayag.

Sa mga nakaraang EDSA (uno at dos), pumusisyon itong si David at para sa ano? Para ba ang kanyang asawa ay makakuha ng pwesto sa gobyerno? Gayun nga siguro.

Wala talagang aasahan sa mga taga-Lubao. Manggagamit.

Sa laban kay Gollum, walang ibang dapat asahan kundi ang lakas ng Sambayanang Pilipinong sawa na sa kalokohan at kagahaman. Gyera ang kapalit sa sanlaksang panggagantyo ng duwendeng taga-Lubao.

Komunista dahil may kritisismo kay Arroyo?

Nagsisimula nang mag-panic ang Malacanang. Isipin ninyo, lahat ng mga bumabato kay Mrs. Gloria Arroyo ay binansagang komunista. Pati si Caffeine Sparks daw yata, ay komunista na.

Talagang ace hole talaga itong mga ito. Komunista na ba kung magpahayag ng disgust sa marangyang pagkain ng mga Arroyo sa isang restaurant sa New York?

Pagiging Komunista na bang matatawag kung punahin si Mrs. Arroyo na talikdan ang mga investments nito sa stock market at hilingin na mag divest siya ng mga interes sa negosyo dahil sa conflict of interest?

Komunista na ba kung punahin ng karamihan ang kawalang interes ng pamahalaang Arroyo na bakahin ang mga tiwali sa kanyang gobyerno?

At komunista na bang matatawag yaong nagagalit sa panay-panay na pagtataas ng presyo ng langis at kawalang ngipin ni Energy secretary Angelo Reyes na tutulan ang hindi makatarungang ginagawa ng mga dambuhalang oil companies?

Katalampalasanang matatawag ang astang ito ng Palasyo. Tunay na manhid sa damdamin at kalagayan ng taumbayan ang mga taong ito sa gobyernong Arroyo.

Kung ang pagmamahal sa Inang bayan ay komunismo. Kung ang paniniwala sa katarungan at katotohanan at komunismo. Kung ang pagsandig sa Tama at pag-iwas sa katiwalian at kamalian ay komunismo, siguro nga, ako, sampu ng libo-libong Pilipino dito sa internet ay mga komunista.

Mas mabuti na yun kesa tawaging gahaman at sakim sa kapangyarihan o GLORIATONNY.

David's Army

When God granted the Israelites' wish to have a King, God gave them Saul. Saul was the most handsome Israelite. He was strong. He came from a good lineage. Yet, when he disobeyed God, the Almighty went somewhere else and ordered His prophet, Samuel, to look for David.

David was just a boy when he slew Goliath. Goliath was the champion of the Philistines. After routing all of Israel's enemies, David eventually grew in strength and managed to succeed Saul to the throne. His reign lasted for more than fifty years and it was the time of glory for the Israelites.

This is recorded history from the first and second books of Samuel, the prophet.

Like the Israelites, we Filipinos share the same History, the same fate, the same frustrations, as the first Nation of God.

When former president Joseph Estrada was destroying our institutions, we asked God for a miracle and He gave us EDSA Dos. We looked around and found Mrs. Gloria Arroyo.

At first glance, Mrs. Arroyo was the perfect anti-thesis of Erap. She is an economist. She was formerly an academic and she enjoyed the full trust and confidence of some, if not, all of the nation's movers and shakers. We prayed for Justice and it was given to us by God, when Erap left office and gave the throne of power to Gloria.

Yet, like Saul, Gloria disobeyed God. Like Saul, Gloria lied before God. God withdrew His blessing and cursed Saul, just like what God did to Gloria. God allowed a malevolent spirit to devour Gloria's cursed soul and that's what happened. From the anointed, Gloria transformed into a devil enfant, more malevolent and more destructive than ever.

Since 2004, we Filipinos always ask for the Restoration of Truth and Justice in governance. Now, with the public declaration of Prof. Randy David's intense desire to slay the Goliath of our age, we now have the chance to prove to God that we, as a Nation under God, are on the Right side of History.

Prof. David's act is just an example of how we, small people, must rise up to the challenge of our age. We must be like mini-mes, mini-Davids who'll stand up against the Philistines of our age.

The challenge I put forth---let's form a national army of Davids.